De kracht van het gewone leven

oosterpoort

Elk kind verdient een zo gewoon mogelijk leven, een familie. Niet elk kind heeft dit en dat is mede de reden waarom wij ruim 15 jaar geleden pleegouders zijn geworden. Wij hebben het goed en willen dit graag delen met een kind dat het minder heeft getroffen. Toch gaan wij vandaag onze overeenkomst als pleegouders opzeggen. Waarom? Omdat wij de kracht er niet meer voor hebben. Wel om kinderen een fijn thuis te geven. Er onvoorwaardelijk voor ze te willen zijn. Ze kind te laten zijn. We hebben alleen niet meer de kracht om een gemeente, instelling en instanties te… Lees meer

Van een koude kermis thuiskomen

Je kan niet van elk kind een ster maken, maar je kan ze wel allemaal laten schitteren. Daarom genieten wij zo van onze rol als weekendpleegouders. Onze pleegdochter een schitterend weekend bezorgen. Haar laten lachen, stralen. Genieten van de mooie dingen in het leven. Door corona konden wij haar begrijpelijk een tijd niet zien. Gelukkig konden wij beeldbellen en stuurden wij vaak kaarten en ‘knutsel overlevingspakketten’ om haar zo een beetje afleiding te geven en om het kostbare lijntje te behouden wat wij in twee jaar hebben opgebouwd met haar. Ze is net voor Corona verhuist naar een gezinshuis, waar… Lees meer

pluk de dag

Iedereen leeft nu in zijn eigen bubbel. Veel mensen hebben na een aantal weken een soort van ritme gevonden. Thuis werken, thuis onderwijs, vrijdagmiddagborrel online, sporten in de garage en met familie en vrienden facetimen. De ene dag gaat beter dan de andere. Ik mis vooral het fysieke contact met familie en vrienden, onze pleegdochter. Het spontaan ergens naar toe kunnen gaan. Mijn yoga club op de dinsdagochtend. De koffieochtend met mijn vriendin. De vrijheid om te doen wat je wilt op dat moment. Op zulke ‘dip momenten’ denk ik regelmatig aan ouders die ik spreek bij Zorgoppas. Wij bellen… Lees meer