Geboren in ons hart

Als je als pleegkind in een gezin wordt verwelkomt, is dat fijn. Een pleeggezin of een gezinshuis geeft vaker het gevoel van een thuis dan een leefgroep. Wie wil dat nu niet, een thuis, een ‘gewoon’ leven, met een mama en een papa? Je kan ze papa of mama noemen, of bij de voornaam, wat jij fijn vindt. De kinderen bij ons in het gezinshuis noemden ons vaak buitenshuis papa en mama en binnenshuis bij de voornaam. Buiten de deur voorkwam dat vaak onnodige vragen en ze hadden zo ook sneller het gevoel ‘normaal’ te zijn, een kind in een… Lees meer

We zitten midden in een traject voor het plaatsen van een nieuw pleegkindje voor de weekenden in ons gezin. Onze twee pleegzonen zijn ruim de achttien gepasseerd en komen minder frequent langs, dus er is weer ruimte in ons hart om een kindje een fijn weekend te bezorgen. Met onze jongste pleegzoon blijft het moeizaam gaan. Momenteel lopen veel onderzoeken, ook vanuit politie, of hij bij incidenten betrokken was. Daarnaast liggen risico’s van verslaving op de loer. Dat maakt het contact momenteel stroef. Ik blijf hem bellen, maar hij lijkt vaak om de waarheid heen te draaien. Daardoor ontstaat er… Lees meer

Van de een op de andere dag word je een soort van papa en mama voor vier jongens. Zes persoonlijkheden, die geen familie van elkaar zijn, worden bij elkaar gezet in een huis. De kinderen groeien in hun ontwikkeling. Toch worden ze dagelijks geconfronteerd met het feit dat ze niet opgroeien bij hun eigen ouders. Over die emoties en over de gevolgen wat dit heeft voor hun gedrag in het dagelijks leven gaat dit boek. Mijn dagboek over de jaren dat ik gezinshuisouder ben geweest. Interesse in het boek? Stuur een mail naar erma@tigelaar.net Week vierenveertig gaat als “zwarte week”… Lees meer