Eindelijk een plek voor zichzelf

Vele blogs gingen over onze jongste pleegzoon. Maar we hebben nog een jongen rondlopen waar we heel trots op zijn. Wie ik net aan de telefoon had en wie trots vertelde dat hij eindelijk een plek helemaal voor zichzelf gaat krijgen. Nooit meer een badkamer, WC of woonkamer te hoeven delen. Deze jongen kwam via het gezinshuis bij ons wonen en dus in ons leven. Een slanke, wijze jongen van twaalf, met een mooie bos zwart haar. Hij stelde tijdens de eerste kennismaking gelijk al veel vragen. Een van de mooiste vond ik; “Waarom ben je eigenlijk een gezinshuis begonnen, … Lees meer

warm weerzien pleegzoon

Eindelijk hebben we hem weer in onze armen kunnen sluiten. Na maanden summier contact te hebben gehad. Hooguit via de whatsapp en een berichtje op Facebook. Maar geen telefonisch contact. Maanden zijn stem niet gehoord. Zijn stem waar ik meestal wel uit kan opmaken hoe hij zich echt voelt. Of hij extra hulp nodig heeft. Een extra bezoek. In die paar maanden is hij snel achteruit gegaan. Om diverse redenen. Maar hij voelde dat hij verder afgleed. Grip op zijn leven kwijtraakte. Maar hulp vragen kan hij niet. Wil hij gelukkig uiteindelijk wel, maar hij zal de eerste stap niet … Lees meer

groeien als gezin, groeien als “moeder”

En dan woon je “ineens” met vier kinderen in een huis. Vier jongens variërend van acht tot veertien jaar oud. Heb je een gezin. Maanden zijn er aan vooraf gegaan. Waar je veelal bezig bent met hoe om te gaan met het gedrag van de kinderen. Het netwerk rond de kinderen. Het opbouwen van een band met ze. Maar in de praktijk liep dit in het begin eigenlijk heel voorspoedig en was ik het drukst met hoe ik eigenlijk een gezin moet runnen. Dat overviel mij het meest de eerste maanden. Een brood per dag is veel te weinig voor … Lees meer